Het 82nd Infantry Division, van origine een eenheid uit de Eerste Wereldoorlog, staat bekend als de 'All American', vanwege het feit dat uit alle staten van de Verenigde Staten manschappen dienden bij deze eenheid.
Het wordt in maart 1942 heropgericht in Camp Clairborne, Louisiana. Op 16 augustus van dat jaar wordt het 82ste opgesplitst om de eerste Amerikaanse luchtlandings divisie te vormen,
samen met het 101st 'Screaming Eagles' Airborne Division. De 82ste vertrekt direct naar het opleidingskamp Fort Bragg, North Carolina. Het te Fort Benning, Georgia opgerichte
504th Airborne Infantry Regiment wordt opgenomen in de 82th Airborne Division. De eerste inzet van de Divisie is op 10 mei 1943 als de Amerikanen landen in Noord Afrika.
Onder het commando van generaal Mattew B. Ridgeway gaan de mannen aan land in Casablanca. Hiervandaan vertrekken de manschappen naar Tunesië voor de invasie van Sicillië.
'Operation Husky' gaat in de nacht van 9 op 10 juli 1943 van start als onderdelen van het 82nd Airborne Division, bestaande uit het 505th Airborne Regiment en het 3rd Battalion van het 504th Airborne Regiment,
zich gereed maken voor de sprong boven Sicillië.
Douglas C-47C Skytrain (Britse naam: Dakota)
Terwijl de C-47's het eiland naderen wordt het vuur vanaf Amerikaanse marine schepen op hen geopend. Deze dachten van doen te hebben met de Luftwaffe. Ondanks dat verschillende C-47's worden neergeschoten met het verlies van
vele manschappen aan boord, weten toch de andere 'All American' de drop zone te bereiken. Tien dagen later wordt deze voorhoede terug getrokken.
Als de geallieerde landing nabij Salerno, Italië dreigt te mislukken wordt in rap tempo het 82nd Airborne Division ingezet op 13 september 1943. Hier weten de manschappen een doorbraak naar Napels te bewerkstelligen.
Het 504th Parachute Infantry Regiment onvangt in Bagnoli, uit handen van Major-General Mark Clark, het Presidential Unit Citation voor hun inzet tijdens de Anzio campagne.
Presidential Unit Citation
Nu Napels veilig gesteld is vertrekt het 82ste per schip naar Liverpool, waar ze op 22 april 1944 aankomen. De divisie gaat zich gereed maken voor D-Day.
Het doel van het 82nd Airborne Division op 6 juni 1944 was te landen ten westen en zuiden van Ste-Mere-Eglise. Hier moesten over de rivier Douve twee bruggen worden opgeblazen en een brug over de Merderet veilig gesteld worden.
Dit ter voorkoming dat Duitse versterkingen het landingstrand konden bereiken. Als eerste wordt een groep paratroepers gedropt om als 'Pathfinder' te fungeren. Deze groep moet bakens uitzetten waar de C-47 piloten op moeten vliegen.
Helaas zijn slechts 38 van 120 op hun werkelijke doel terechtgekomen om de noodzakelijke bakens uit te zetten. Na deze eerste sprong wordt de Duitse luchtafweer intenser. Dit doet de piloten hoger vliegen en sneller vliegen. Dit
maakt het springen er niet gemakkelijker op. Eén voordeel was dat de Duitse luchtafweer inaccuraat vuurde vanwege het gebrek aan radar en het slechte weer was ook een bescherming voor het troepentransport. Van de 805 vliegtuigen
die paratroepers vervoerden, boven het Cotentin schiereiland, worden die nacht 'slechts' 20 neergehaald. Het 82ste onder commando van Major-General M.B.Ridgeway had geluk. Het eerste regiment onder leiding van
Lieutenant-Colonel Krauze komt als een verrassing uit de lucht gevallen en 75% van de manschappen komt neer binnen enkele mijlen van hun doel (dropping zone, DZ). Om 04.00 uur, twee uur nadat de hoofdmacht neergekomen is valt
Ste-Mere-Eglise.
Ste-Mere-Eglise, TOEN en NU, het object van het 82st Airborne Division
Maar dan beginnen de problemen. Van de 52
zwevers met zware wapens en versterkingen, weten slechts 22 hun landing zone (LZ) te vinden. De bruggen die ingenomen moeten worden blijken zwaar verdedigd. Ook zijn nog grote groepen para's afgezonderd
van hun eenheden. Verdwaald zitten ze tussen de rivier Merderet en het ondergelopen land. De Duitse bezetter in de Cotentin had een landing voorzien in dit gebied en had het gebied over enorme gebieden laten onderlopen waardoor een ondoordringbaar
moeras ontstond. Tegen de zwevers waren overal in de weilanden hindernissen geplaatst zoals hoge staken, de zogenaamde 'Rommels-asperges'. Door het verspreid neerkomen over het gebied onstonden overal kleine schermutselingen.
Voor de Duitse verdediging was het een nachtmerrie. Overal doken kleine groepjes para's op. In het gebied was het 91ste Infanterie Regiment gelegerd, speciaal opgeleid te vechten tegen paratroepers, maar er zat geen lijn in de aanval van het 82ste.
In het daglicht van de 6de juni komen dan eindelijk de noodzakelijke versterkingen per zwevers of worden per parachute gedropt. Rond de klok van 10.00 uur die morgen wordt het contact gelegd met de troepen die op Utah Beach zijn geland.
Er is een sterk bruggenhoofd gevormd van 12 kilometer diepte. Na deze consolidatie wordt het 82nd Airborne Division ingezet als speerpunt om het Cotentin af te sluiten, zodat vier Amerikaanse divisies op kunnen stomen naar Cherbourg. Op 18 juni wordt Barneville bereikt door het 82nd en zitten 30.000 Duitse soldaten in de val die terug trekken op Cherbourg.
'They don't like it up'm, the cold steel!'
Na 33 dagen non-stop vechten wordt het 82ste geëvacueerd en naar Engeland terug gebracht. De verliezen bedragen dan 40% van de sterkte van de divisie. In Normandië hadden de manschappen tegenover vijf Duitse divisies gevochten, het 77ste, 353ste, 243ste, 91ste en het 265ste,
waarbij de laatste twee nagenoeg vernietigd werden. Tevens zijn dan 62 tanks en 44 artillerie en anti-tank kanonnen vernietigd.
17 SEPTEMBER 1944, MARKET-GARDEN
Gedurende de periode in Groot Brittannië worden het 82nd en 101st weer op sterkte gebracht en klaargestoomd voor de operatie Market-Garden. Het doel, de verovering van verschillende bruggen, met als hoofddoel, de brug bij Arnhem. En van hier uit wil Montgomery
doorstoten naar het oosten, Duitsland binnen. Het Britse 1st Airborne Division zal landen ten westen van Arnhem, met ondersteuning van de Poolse Parachute Brigade. Het 101st Airborne Division krijgt als DZ een gebied tussen Veghel en Son, ten noorden van Eindhoven. Het 82nd
Airborne Division zal landen tussen de Waal en de Maas, ten zuiden van Nijmegen. Onder leiding van Major-General James Gavin moet het 82ste een aantal bruggen veilig stellen, waaronder de (toen) langste in Europa, de brug over de Maas bij Grave.
Op zondag 17 september 1944 vliegen meer dan 1000 transporttoestellen en bijna 500 zweefvliegtuigen naar Nederland. De Amerikanen die neerkomen in het Eindhoven-Nijmegen gebied ondervinden weinig tegenstand. De Britse troepen nabij Arnhem hebben het vanaf de landing zwaar te verduren.
Een bataljon van het 82ste nabij Grave weet de brug aldaar binnen het uur te veroveren. Voor het donker wordt is ook de route die Nijmegen binnen gaat, door ook hier één van de bruggen in te nemen, veilig gesteld.
De volgende morgen, 18 september, komt een tegenaanval van Duitse troepen vanuit het Reichswald. Dit valt samen met de te verwachtten aanvoer van versterkingen voor het 82nd Airborne. Vanuit Engeland waren reeds 12.03 zwevers onderweg, al waren die laat vertrokken in verband met de slechte weersomstandigheden aldaar.
De aanval van de Duisters levert hen de DZ voor de zwevers op. Generaal Gavin geeft opdracht om met alle middelen het gebied van Duitsers te ontdoen. Met slecht dertig minuten speling lukt het om de Duitsers terug te dringen. Maar de zwevers landden onder vuur. Ondanks dat vallen er weinig slachtoffers.
Waren de zwevers op tijd vertrokken, dan waren ze midden in het veroverde gebied neergekomen. Maar het houdt ook in dat het nu te laat op de dag is om de brug van Nijmegen in het bezit te krijgen.
De brug bij Nijmegen
In de nacht van 19/20 september brengen de Duitsers versterkingen, in de vorm van de gevechtsgroep 10. SS-Pantzer-Grenadier-Division
over de Rijn naar Nijmegen. De woensdag staat in het teken van het opruimen van Duitse verzetshaarden in Nijmegen en om de oever van de Waal schoon te maken. Dit is nodig omdat het 504th Parachute Regiment met boten de Waal zal oversteken. Om 15.00 uur gaan de mannen in de roeiboten onder dekking van een rookgordijn.
Helaas verwaait de rook snel en in de snelstromende rivier is het maar slecht vooruit komen. Slechts de helft bereikt de overkant, de rest drijft stuurloos af of worden door Duits vuur vernietigd. Maar ongeveer 200 man bereiken op één of andere manier de overkant en weten met versterkingen de brug aan de andere zijde in te nemen.
Geen medaille is goed genoeg voor deze heldendaad. Een snelstromende rivier van 400 meter breed in het volle daglicht over te steken onder vijandelijk vuur. Generaal Dempsey tegen generaal Gavin: "I'm very proud to meet the commander of the finest division in the world today".
Alle Britse officieren stemden van harte in met deze mening, die op deze dag het 82nd Airborne Division zagen vechten.
Links, lieutenant-general 'Boy' Browning in gesprek met major-general 'Jumping Jim' Gavin, rechts, Gavin in 1958
Helaas zou Arnhem niet bevrijd worden en moesten de Britse paratroepers de brug aldaar opgeven en was een doorbraak, voor de winter, naar het oosten niet meer mogelijk.
VAN BELGIË NAAR BERLIJN
Als het 82nd en het 101st Airborne Division terug zijn getrokken uit Nederland en op adem komen in Frankrijk, breekt het Ardennen Offensief uit in België. Terwijl het 101st naar Bastogne wordt gedirigeerd, neemt het 82nd op de linkerflank positie in. Terwijl het 101st totaal geïsoleerd strijd levert, weten de manschappen van het 82nd,
met hulp van het 17th Airborne Division, de aanvallen ten westen van Bastogne af te slaan. Als eindelijk de laatste wanhopige poging van de Duitsers is afgeslagen wordt, na de Rijn oversteek, door de geallieerden haast gemaakt om naar Berlijn te gaan. Het 82nd steekt de Elbe over samen met Britse eenheden en 50 kilometer verder,
in Ludwiglust worden handen geschud met de Russen. Op de weg daar heen is het concentratiekamp Wobbelin bevrijd en wordt de overgave van 145.000 Duitse troepen aanvaard van het 21ste Leger dat onder leiding stond van General-Leutnant von Tippelskirch. Na VE-Day (Victory Day-Europe) krijgt het 82nd Airborne Division de taak van
administrateur en politie in de Amerikaanse sector van Berlijn.
HET SCHOUDEREMBLEEM
Het originele schouderembleem van het 82nd Infantry Division stamt uit de Eerste Wereldoorlog is en wordt geaccepteerd op 21 oktober 1918. Het bestaat uit een rood vierkant met en blauwe cirkel waarin de witte letters ‘AA’ aangebracht zijn. Als op 31 augustus 1942 het 82nd Airborne Division wordt opgericht wordt ook het embleem weer geïntroduceerd waarbij tevens in een halve cirkel het woord ‘Airborne’ wordt toegevoegd boven het schouderembleem.
HET SCHOUDEREMBLEEM
